Międzynarodowe lotnisko Dallas-Fort Worth rozważa montaż specjalnych stanowisk przeznaczonych do islamskiej ablucji, czyli rytualnego obmywania ciała przed modlitwą. Projekt został zarejestrowany 31 lipca w Texas Department of Licensing and Regulation, a jego szacunkowy koszt wynosi 300 tysięcy dolarów.

Zgodnie z dokumentacją jedno stanowisko miałoby zostać zainstalowane w toalecie męskiej, a drugie w toalecie damskiej na poziomie hali odlotów Terminalu D, obsługującego przede wszystkim połączenia międzynarodowe.

Prace miałyby rozpocząć się 31 sierpnia i zakończyć do 31 grudnia 2026 roku. Inwestycja została opisana jako finansowana ze środków prywatnych.

Wbrew pierwszym doniesieniom decyzja nie jest jednak jeszcze ostateczna. Heath Montgomery, rzecznik DFW Airport, przekazał „The Dallas Morning News”, że lotnisko dopiero ocenia wewnętrzną propozycję, która nie została dotychczas zatwierdzona.

DFW Airport od kilku lat posiada stanowisko do rytualnego obmywania po stronie znajdującej się za kontrolą bezpieczeństwa w Terminalu D. Nowy projekt rozszerzyłby tę infrastrukturę o urządzenia znajdujące się przed kontrolą bezpieczeństwa i bezpośrednio w ogólnodostępnych łazienkach.

Wudu jest islamskim rytuałem oczyszczenia wykonywanym przed modlitwą. Obejmuje między innymi obmywanie dłoni, twarzy, rąk oraz stóp.

Według zwolenników projektu specjalne nisko umieszczone umywalki mają ograniczyć sytuacje, w których podróżni myją stopy w zwykłych umywalkach. Ma to zapobiegać zalewaniu podłóg, powstawaniu zagrożenia poślizgnięciem oraz uszkadzaniu blatów i armatury.

Argument dotyczący bezpieczeństwa i utrzymania czystości nie odpowiada jednak na wszystkie pytania. Krytycy zwracają uwagę, że publiczne lotnisko tworzyłoby infrastrukturę zaprojektowaną specjalnie z myślą o praktykach jednej grupy religijnej.

Prywatne finansowanie nie kończy tej dyskusji. Urządzenia miałyby zostać zamontowane w publicznym obiekcie, a po ich uruchomieniu konieczne byłoby ich sprzątanie, konserwacja i nadzorowanie.

DFW Airport posiada pięć kaplic określanych jako międzywyznaniowe. Nie są to jednak przestrzenie przeznaczone wyłącznie dla chrześcijan, żydów ani przedstawicieli jednej konkretnej religii.

Konserwatywni komentatorzy wskazują więc na różnicę między udostępnieniem neutralnego miejsca do modlitwy a przebudową publicznych łazienek w celu ułatwienia wykonywania konkretnych obrzędów religijnych.

Pojawia się również pytanie o granice podobnych dostosowań. Jeżeli lotnisko instaluje urządzenia związane z praktykami islamu, przedstawiciele innych religii mogą oczekiwać zapewnienia porównywalnej infrastruktury potrzebnej do wykonywania ich obrzędów.

Zwolennicy inwestycji przedstawiają ją jako praktyczne rozwiązanie sanitarne. Przeciwnicy widzą jednak kolejny przykład sytuacji, w której amerykańskie instytucje publiczne dostosowują się do zwyczajów przywożonych przez stosunkowo niewielką część społeczeństwa, zamiast wymagać przestrzegania jednakowych zasad przez wszystkich użytkowników obiektu.

Zaplecze umożliwiające wykonanie wudu znajduje się również na innych amerykańskich lotniskach, między innymi na George Bush Intercontinental Airport w Houston.

Takie udogodnienia są dostępne także przy kaplicy międzywyznaniowej na lotnisku O’Hare w Chicago. Według dostępnych publikacji działały tam już co najmniej w 2007 roku. Nie oznacza to jednak, że na O’Hare identyczne stanowiska znajdują się w ogólnodostępnych łazienkach. Oficjalna strona chicagowskiego lotniska opisuje je jako część zaplecza kaplicy w Terminalu 2.

Spór w Teksasie nie dotyczy zatem wyłącznie dwóch umywalek. Dotyczy tego, czy publiczne instytucje powinny tworzyć specjalną infrastrukturę ułatwiającą praktykowanie określonej religii oraz gdzie powinna przebiegać granica między zapewnieniem bezpieczeństwa a przyznawaniem szczególnych udogodnień wybranym grupom.